Hikayede Adı Geçen Adam Benim

Kelimelerin ardında saklı bir dünya var. Bazen üç harf, koskoca bir ömrü anlatır: "Ah" derken içinden geçenler, yüreğindeki fırtınaları taşır. O iki harf, ayrılığın acısıdır, hasretin adıdır, dökülemeyen gözyaşlarının sessiz çığlığıdır. "Hiç" dediğinde ise her şey bir anda küçülür; uzun hikâyeler, bitmeyen bekleyişler, umutlar ve hayal kırıklıkları... Çünkü "hiç" aslında her şeydir. Kelimeler, bazen bir aynadır; yüzümüze tuttuğumuzda gördüğümüz, kendi hikâyemizdir. Bu öykülerde, adeta birer pırlanta gibi parıldayan cümleler, yaşamın küçük ama derin izlerini taşır. Her biri, bir anıyı, bir duyguyu, bir insanı anlatırken, aslında hepimizin ortak hikâyesine dokunur.