Hicran

Faik Ali Ozansoy’un kaleminden çıkan *Hicran*, 1899 ile 1932 yılları arasında farklı şehirlerde yazdığı, ancak dergi sayfalarında kalan ya da önceki kitaplarına dahil etmediği şiirlerden oluşuyor. Diyarbakır’dan İstanbul’a, Bursa’dan Burhaniye ve Gönen’e uzanan bir zaman diliminde şekillenen bu dizeler, ağırlıklı olarak ayrılığın acısını, aşkın derinliğini ve doğanın sessiz şiirini işliyor. Servet-i Fünûn’un incelikli üslubuyla bezeli bu eser, şairin iç dünyasını yansıtan özgün bir seçki sunarken, edebiyat tarihine de ışık tutuyor. Uzun süre yayım bekleyen şiirler, ilk kez bir araya gelerek okuyucuyla buluşuyor ve dönemin estetik anlayışını merak edenler için değerli bir kaynak niteliği taşıyor.