Hiçliğin Tanecikleri

Kapının açılmasıyla birlikte odadaki tartışma bir anda kesilir. İçeride, sansüre karşı direnişin hararetli sözleri dolaşırken, eşikte beliren kadın tüm bakışları üzerine çeker: dağınık sarı bukleleri, dikkatli ama parlayan kahverengi gözleri, birkaç numara büyük beyaz gömleği ve dar yeşil pantolonuyla, sigarası dudaklarında, çıplak ayaklarıyla durur. O an, orada bulunanlardan biri yıllar sonra bu görüntüyü anarken, "O kadar güzel ayakları olan birini daha önce görmemiştim," diyecektir. Bu kadın, Ingrid Jonker’dir; yalnızlığını şiirle besleyen, acılarını, aşklarını, çocukluk anılarını ve ölüm korkusunu dizelere döken bir şair. Gordon Koyu’nun kumlarında geçen masum günleri, iç dünyasının karanlık labirentlerinde kaybolurken bile zihninde canlı kalır. Yakınlarının yokluğunu, kendi sonunu, suçluluk duygusunu ve karşılıksız sevgiyi kelimelere sığdırır. Ruhundaki fırtınaları, Sylvia Plath’ın izlerini taşıyan.