Hiçliğin Orta Yerinde

Hayatın görünmeyen iplikleriyle örülü bir dokuma sanki bu roman. Rastlantı sandıklarımız, aslında bir yerlerde gizlenen anlamların ilk işaretleri olabilir mi? Bazen bir sözcük, bazen bir dokunuş, bazen de unutulmuş bir bavulun içinde saklı kalmış anılar, kaybolmuş zamanın kapılarını aralar. Taşra otogarlarının tozlu köşelerinde, hayatın kenarına sıkışmış insanların öyküleri birbirine dokunur; kim bilir, belki de o anlar, aslında hiçliğin tam ortasında bir araya gelen parçalardır. Kimi zaman anlam veremediğimiz şeyleri, doğru zamanda yeniden keşfederiz. O zaman, unuttuğumuzu sandığımız her şey, birden kanatlanıp karşımıza çıkar. Kim bilir, bulduğumuz o izler, kimin kaybettiği hatıralardır?