Hiçbir Zaman Hiçbir Şey

Doğruların gölgesinde yaşamak, yanlışlara sessiz kalmak kadar ağır bir yük mü? Her gün karşılaştığımız haksızlıklar, görmezden geldiğimiz adaletsizlikler, dudaklarımıza kilitlediğimiz hakikatler... Peki ya suskunluğumuz, bu yanlışların bir parçası olmamıza yetiyorsa? "Başkaları düzeltsin" diye beklemek, sorumluluğu başkalarının sırtına yüklemekten başka ne ifade eder? Oysa gerçek değişim, önce kendi içimizde başlar. Bir kişi bile dosdoğru durabilirse, belki dünyanın yükü hafifler. "İnsan olmanın" ötesinde bir anlam taşımayan unvanlar, makamlar, sahip olduklarımız... Oysa insanlık, doğru duruşun adıdır. Yunus’un dediği gibi: "Doğruluk sendedir, eğrilik değil." Yaşamın altı yönü de duvarlarla örülü olsa, aşkla yola düşenler için hiçbiri engel değildir. Bu yolculukta, vicdanın sesini duyabilmek ve ona kulak vermek, belki de en büyük cesaret işidir.