Hicaz Yaprakları

Zamanın ötesinden gelen bir nefes gibi, bu an da sonsuzluğa karışacak. Dağlar, ovalar, çöller aşılacak; yıldızlar bile yolculuğun tanığı olacak. Hiçbir güç durduramaz onları, ne engin çöller ne de kükreyen dağlar. Adımları, mesafeleri yutarcasına ilerlerken, gökyüzünden davulların değil, neylerin nağmeleri yükselir. Sanki gök orduları yürüyor, cenk meydanlarından sesler yankılanıyor. Bir soluk alıp yeniden doğmuş gibi hissediyorlar. Mutluluk, artık sadece bir duygu değil, bir güç; kayaları yerinden oynatan, karanlığı delen bir kudret. Kervanın önüne geçerken, bayrak ellerinde dalgalanıyor. Arkadan yükselen tanıdık bir ses, itiraz etse de, bu an hiç silinmeyecek hafızalardan. Yıllar sonra bile, bu yürüyüşün izleri kalacak yüreklerde.