Hiç

Sen, yola çıkan da varan da sensin; aradığınla aranan arasında tek bir adım bile yok. İbadet eden de edilen de, mürşit de mürid de sensin. Yolun kendisi, hedefin ta kendisi: işte bu, her daim açık olan büyük hakikat. Şu an bile onun tam ortasındasın. Gözlerini açtığında içinde olduğunu görürsün, kapadığında ise karanlıkta kaybolursun. Ama farkında olmadığın için aramaya koyulursun. Tıpkı evini unutan, gözünün önündekini göremeyen bir sarhoş gibi. Zihnin fikirlerle, kelimelerle, ayrımlarla dolu; bu yüzden gerçeği seçemezsin. Oysa aradığın her neyse, hep orada, tam karşında duruyor. Zen’in özü de bu: görmek için önce zihni boşaltmak gerek.