Hiç Böyle Yapmazdı

Turgut yine ağaçta, inatla dallara tutunmuş, zayıf bedeni rüzgârda sallanıyor. Sigaramdan düşen küller toprağa karışırken, bu manzaraya alıştığımı fark ediyorum. Az önce yaşanan arbededen sonra, onun bu hallerine şaşacak halim yok. Merdivenle çıkıp ayaklarından yakaladığımda, yan komşu Hasan’ı çağırmadığıma pişman oluyorum. İp ucunda debelenirken bile, benim onu kurtaracağıma dair sarsılmaz bir güven var yüzünde. Bahçeye adım atarken bağıra çağıra duyurduğu tehditleri unutmak mümkün mü? "Bakın, yine asacağım kendimi!" diye haykırmıştı. Muzaffer’in öyküleri, hayatın karmaşasını kucaklarken, gülmekle ağlamak arasında gidip gelen bir duygu seline kapılıyorsunuz. Sadelikten beslenen bu anlatılar, bir yandan yüzünüzde tebessüm bırakırken, diğer yandan vicdanınızın derinliklerine dokunuyor. Karakterlerin iç hesaplaşmaları, okuru düşündürmeden edemiyor.