Heyula

Halide Edib’in *Heyula*’sı, bir ruhun derin yaralarını sessiz çığlıklarla anlatan, incelikli bir psikolojik portre. Selma’nın soğuk, cansız ellerine uzanan anlatıcı, bu buz gibi dokunuşta yalnızca bir bedenin değil, bir hayatın dağılışını hissediyor. Yazar, histerinin gölgesinde kaybolan bir kadının trajedisini, dönemin tıbbi ve toplumsal bakış açısıyla harmanlayarak aktarıyor. Müzik, opera ve edebiyatın iç içe geçtiği bu kısa ama yoğun metin, acının estetiği ile duyarsızlığın sınırlarını zorluyor. Halide Edib’in kaleminden çıkan her satır, okuru hem sarsıyor hem de düşündürüyor; *Heyula* da bu etkinin en çarpıcı örneklerinden biri. Gözden geçirilmiş baskısıyla yeniden okurla buluşan eser, geçmişin izlerini bugüne taşıyor.