Hey Gidi Karadeniz

Karadeniz, rengârenk bir tuval gibi uzanır göz alabildiğine; kimi zaman masmavi suların üzerinde dans eden güneş ışıkları, kimi zaman sislerin sarıp sarmaladığı yeşil tepelerle. Vadileriyle, dereleriyle, birbiri ardına sıralanan dağlarıyla her mevsim ayrı bir hikâye sunar. Yağmurun toprağa düşüşü, karın sessizce örtüşü, güneşin ışıl ışıl parladığı günler... Hepsi, bu topraklarda yaşayan insanların ruh haline yansır adeta. Burada yaşam, hızlı akar; bir yandan coşkulu türkülerle dolup taşarken, öte yandan öfkeyle köpüren dalgalar gibi kabarır. İnsanları, sevdikleriyle sımsıcak bir dostluk kurar, dertlerini paylaşır, kahkahalarını bol bol saçar. Ama öfkeleri de tıpkı fırtınalı denizler gibidir; ansızın kabarır, söylenir, patlar. Ne var ki kin tutmazlar; zaman geçer, sular durulur, yüzlerine yeniden gülümseme yerleşir. Hem ağlar hem güler, hem sevinir hem kızarlar. Doğayla iç içe, masalsı bir yaşam sürerler;.