Herşey Çok Güzel

Otobüsün sallantısında, annesinin kucağı sıcacık bir liman gibiydi Mikail için. Karnı doymuş, gözleri yorgun, ama içi huzur doluydu. "Uyu artık," diye fısıldadı kadın, sesi bir ninni kadar yumuşak. Çocuk, başını annesinin göğsüne yasladı; bulutları hayal edemese de onun varlığı yetiyordu. Havada uçuşan çiçek kokuları mıydı, yoksa çimenlerin taze nefesi mi, ayırt edemedi. Burnuna dolan bu tanıdık koku, güven veren bir sarılmaydı sanki. "Çok güzelsin anne," diye mırıldandı usulca. Her şey, o an, olması gerektiği gibiydi.