Herkesin Evine Döndüğü Gün

Aslı Tohumcu’dan, gecenin sessizliğinde gizemli bir şehir manzarası: Sokaklar, bir anda hareketsizleşen insan figürleriyle dolup taşmış, adeta dev bir açık hava sergisine dönüşmüştü. Kimse kıpırdamıyor, kimse konuşmuyordu. Acaba bu garip duraklama, şaşkınlığın mı yoksa pişmanlığın mı eseriydi? Derken ay ışığı meydanı aydınlattı ve beklenmedik konuklar, yanlarında birkaç cesur çocukla birlikte ortaya çıktı. Her şeyin değişebileceği o gece, umudun küçük ellerde yeşerdiği bir masala dönüştü. Hüseyin Sönmezay’ın çizgileriyle hayat bulan bu öykü, insanın kendi yarattığı dünyada kaybolup gittiği anlarda, yeniden buluşmanın mümkün olabileceğini fısıldıyor.