Herkes Kadar

Akşamüzeri telefon çaldığında, ağabeyinin sesindeki o alışılmadık gerginlik hemen dikkatini çekti. "Bu akşam uğrayacağız," dediğinde, nedenini sormaya gerek duymadı bile. Zira tahmin etmek zor değildi. O an, masasının üzerinde birikmiş işlerin arasında donup kaldı. Uzun süredir "kimsenin onu ne üzeceğine ne de sevindireceğine" inandığı o sözler, dudaklarından dökülürken bile aslında ne kadar kırılgan olduğunu biliyordu. Oysa şimdi, sesindeki o derin yankı, her şeye rağmen birinin hâlâ var olduğunu hatırlatıyordu. Behçet Çelik’in *Herkes Kadar*’ı, günlük hayatın içinden sızan küçük anları, geçip giden duyguları ve insanın kendini yeniden keşfettiği o ince çizgiyi ustaca yakalıyor. Basit gibi görünen jestler, sıradan diyaloglar, bir bakışın ardında saklanan anlamlar... Hepsi, sade ama derin bir dille hayat buluyor. Anlatı, "hayatın içinden" klişesine düşmeden, insanın karmaşık ruh halini parça parça örüyor.