Herbaryum

Mayıs sonunun serin sabahında, Wroncke’nin bahçesinden yazılmış bir mektup düşünün. Rosa Luxemburg, küçük bir masayı çalıların arasına çekmiş, yeşilin her tonuyla sarılı halde oturuyor. Sağ yanında sarı frenk üzümleri, karanfil kokusunu rüzgâra bırakıyor; solunda ise kurtbağrı çalısının sivri yaprakları güneşi süzüyor. Başının üstünde Norveç akçaağacıyla genç bir kestane, dallarını birbirine dolamış, sanki sessiz bir sohbete dalmışlar. Önünde duran akkavak, beyaz yapraklarını nazikçe hışırdatırken, kâğıdın üzerinde dans eden ışık ve gölge oyunları, yağmurdan ıslanmış yapraklardan süzülen damlalar yüzüne, ellerine düşüyor. Doğa, sanki bu satırlara eşlik ediyor.