Heralde Kız!

Geceyi avucunun içine alan biri olarak yıllardır yazdıklarımla geçindim. Sözcükler benim sermayemdi, geceler de atölyem. Ta ki o ana kadar... Tek omuzlu kürkümle, elime aldığım kadehin ardında, bir partinin loş ışıklarında kaybolmuşken, ansızın bir el omzuma dokundu. "Artık burası sana göre değil," dedi kalın bir ses. Ardından o muhteşem Aston Martin, özel jet ve bilinmeze doğru bir yolculuk başladı. Bir daha dönmemek üzere... "Heralde kız!" Türkçenin o eşsiz esnekliğinde, her duyguyu bir arada taşıyan, her anlama gelebilen bir ifade. Tıpkı bu şehir gibi, tıpkı hayat gibi: karmaşık, tutarsız, bazen saçma, bazen büyüleyici. Yazdıklarım, belki de geride bıraktığım tek iz olacak. Bu kentin gürültüsünü, kalabalığını, yalnızlığını ve tüm o absürt güzelliklerini kâğıda dökerken, aslında kendi portremi çizdim. Tarihe not düşmek için bundan daha iyi bir fırsat olur muydu? Kaçırılacak gibi değil...