Her Şey Biter

Her şeyin bir sonu var; tıpkı başlangıçları olduğu gibi. Umutlar yeşerir topraktan, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte, ama akşamın gölgesi onları da sarar bir gün. Direnişin, sevincin, hüznün, hatta zamanın kendisinin bile bir ömrü vardır. Mevsimler döner, yıllar geçer, anılar solar; ne varsa tükenir, en güzeli bile. Korkmak mı gerekir bitişlerden? Belki de asıl korkulacak olan, hiç başlamamış olmaktır. Çünkü her şey biterken, geride kalan izlerdir insanı ayakta tutan. Bu kısa ama derin yolculukta, Alp Ardıç’ın dizeleriyle birlikte, bitişlerin ardındaki sessizliği dinleyeceksiniz. Sözcükler, tıpkı solan yapraklar gibi, usulca düşer sayfalara; ama bıraktıkları iz, hiç bitmeyecekmiş gibi kalır.