Her Gün Öldürüyor Gidişin

Aşkın en acımasız yüzüyle karşılaşmak neye benzer? Sevdiğin insanın gözlerinin başka birine kaydığını görmek, kalbinin başka bir ritimde attığını bilmek... Bu, sessizce kemiren bir zehir gibi. "Her Gün Öldürüyor Gidişin", tutkunun sınırlarında gezinen, kıskançlığın duvarları tırmaladığı, hırsın uykuları kaçırdığı bir hikâye. Geceyle gündüzün, suçla masumiyetin, sevapla günahın iç içe geçtiği bu dünyada, aşkın delilikle arasındaki çizgi giderek silikleşiyor. Bazen sevmek, varlığını hissettirmemeyi seçmektir. Sessizce durmak, gölgesi altında kalmak, sevilmesen bile orada olmak... Bir ağaç gibi kök salmak, içindeki fırtınalara rağmen dimdik ayakta kalmak. Bu roman, aşkın hem en yıkıcı hem de en güçlü halini anlatıyor; acının içinde bile yeşeren umudu.