Her Balık Çağlayan Çıkar

İki insanın birbirine duyduğu gurur, yalnızca onların bildiği bir sır gibiydi. Dışarıya karşı saklı kalsalar da, birbirlerinin varlığına duydukları bu onur, başkalarının anlayamayacağı kadar derin ve saf bir mutluluktu. Ne var ki, bu gizli hazine bir gün açığa çıktığında, etraflarını saran bakışlar değişecekti. Kıskançlık, öfke, yargılar... Hepsi, o güne kadar yalnızca kendi dünyalarında yaşattıkları bu bağı hedef alacaktı. O günlerde ülke, kan ve gözyaşıyla yoğrulmuş bir kaosun içindeydi. Bombaların gölgesinde, helikopterlerin uğultusunda, mayın tarlalarının sessiz tehdidinde yaşamak, herkesin kaderi olmuştu. "Bizimkiler" ve "onlar"ın kanı aynı topraklara akıyordu. Ölümün acısı ise kimsenin tartışamayacağı kadar evrenseldi. Her can, bir başkasının parçasıydı ve kaybın yarası, her seferinde taze bir sızı bırakıyordu. Demokrasi, umutlarını bağladıkları son dal gibiydi. Ama onu yok etmeye çalışanlar bile.