Hep Yirmi Yaşındayım

Bu romanda hayat, tek bir cümlenin peşinde soluk soluğa koşan bir yolculuğa dönüşüyor. İnsanın varoluşu, belki de o bir tek sözün gölgesinde şekilleniyor; o sözü kurabilmek için yaşanıyor, o sözle anlam kazanıyor. Ali Kılıç’ın kaleminden dökülen satırlar, aslında tek bir cümlenin etrafında örülmüş bir dünyayı anlatıyor: "Dönsem de yine kahramanım anne!" Bu haykırış, sayfalar boyunca yankılanıyor, karakterlerin iç hesaplaşmalarını, pişmanlıklarını, umutlarını ve çaresizliklerini taşıyor. Her satır, o tek cümlenin gölgesinde biçimlenirken, roman da kendi varoluşunu bu sözün izinde buluyor. Kâğıda dökülen her kelime, aslında o cümlenin tamamlanma arzusundan başka bir şey değil.