Hep Mavi Kal

Şahan, zarfı açtığında içindeki satırlar yüreğinde bir yangın başlattı. Mektubun her kelimesi, uzun zamandır bastırdığı sevinci tetiklemiş, damarlarına adeta ılık bir nehir gibi yayılmıştı. Gözleri parlıyor, dudakları istemsizce kıvrılıyordu. Sanki yıllardır ilk kez nefes alıyormuş gibiydi. Sigarasını yakarken parmakları titriyordu; dumanı ciğerlerine çekti, ama bir anda içini kaplayan hüzün, sevincini gölgeledi. Mektubu tekrar eline aldı, sayfaları çevirirken gözleri doldu. Jîndar’ın sözleri, özlemini tazelediği kadar yüreğini de dağlıyordu. Pencereden dışarı bakarken, çalıların arasından süzülen ışıkta kayboldu. Alnını dizlerine yasladı, düşünceleri birbirine karıştı. Bu mektup, sadece kâğıda dökülmüş satırlar değildi; içinde saklı kalan her şeyi yeniden canlandırmıştı.