Henüz 17 Yaşında

Beyoğlu’nun ıslak sokaklarında, bir tiyatro gecesinin ardından Ahmet Efendi ile arkadaşı Hulusi, fazla kaçırdıkları içkinin etkisiyle sığınacak bir yer ararlar. Geceyi geçirmek üzere girdikleri mekânda Ahmet’in karşısına çıkan genç kız, henüz on yedi yaşındaki Kalyopi’dir. O an, sadece bir rastlantı gibi görünse de, bu karşılaşma iki hayatın da akışını kökünden sarsacaktır. Dönemin romanlarında, ahlak dışı sayılan kadınlar genellikle erkek kahramanları felakete sürükleyen figürler olarak çizilir. Ahmet Mithat ise bu önyargıyı kırar; Kalyopi’nin sesine kulak verir, onun hikâyesini mercek altına alır. Acının, çaresizliğin ve toplumun katı yargılarının ardında yatan gerçekleri gözler önüne serer. Yazdığı yüz elliyi aşkın eserle Tanzimat edebiyatının en üretken kalemlerinden biri olan yazar, halkı eğitmeyi amaçladığı satırlarında, okuyucuyu daima düşünmeye ve sorgulamaya davet eder.