Hemhal

Sait Köşk’ün *Hemhal*’inde hayat, bir iç hesaplaşmaya dönüşüyor. Feride, adeta bir ayna gibi: kimi zaman dost, kimi zaman sırdaş, kimi zaman da geçmişin yüklerini sırtlayan bir gölge. Yazar, insanın kendisiyle kurduğu o sessiz diyaloğu, vicdanın fısıltılarıyla, pişmanlıkların ağırlığıyla ve umudun kırılgan ışığıyla örüyor. "Hemhal" olmak, aynı duyguları paylaşmak demek; uzaklarda olsanız bile aynı acıyı, aynı sevinci yaşamak gibi. Bu roman, bir yolculuk: bazen düşüncelere dalan, bazen hayata tutunan, bazen de kaybettiklerinin peşinden sürüklenen bir ruhun izini sürüyor. Sabrın, tevekkülün ve arınmanın kıyısında gezinirken, sonsuzluğun kapısını aralıyor. Gülmek, sormak, anlamak ve sonunda belki de aynı dertleri paylaşmak için... Çünkü hepimiz, bir yerlerde aynı hikâyenin parçalarıyız.