Helya / Yine O Sevdiğim Kent

Aşk, bazen ansızın gelir ve tıpkı bir haz gibi tekrar eder. Bazen öykü aşkla başlar, bazen aşk öyküye dönüşür. Ama kimi zaman sözcükler, aşkın ta kendisi oluverir. O an geldiğinde, coşku tüm kuralları aşar, yapısal kaygılar geride kalır. *Helya*, bu tutkulu serüveni anlatan, duyguların sınır tanımadığı bir uzun öykü. Eleştiriler alsa da, Fars edebiyatında defalarca basıldı. Sözcükler, mistik bir toprakta yeşeren masum bir aşkın izlerini sürüyor. Geçmişin canlılığı, şimdinin hüznüyle iç içe geçerken, kaybedilenlerin acısı, yangın yerindeki anızlar gibi tütüyor. Zamanın akışında yitip gidenler, hasretin sessiz monologlarıyla dile geliyor. Helya’nın kim olduğunu tam olarak kavrayamasak da, bu ad bir daha silinmeyecek belleklerde. Son sayfada bırakacağı buruk tat ise uzun süre peşinizi bırakmayacak.