Helin

Helin’in gözleri, Ersin’in öfkesini bir an olsun dindirdi. O iri, bal rengi bakışlar, bıçağın ucunda titrerken, adamın içindeki karanlık bir an duraksadı. Ne yapacağını bilemez haldeydi; önce gözlerini mi çıkarsaydı, yoksa bedenine mi yönelseydi? Elindeki kör bıçak, dizine saplandığında Helin’in acısı yüzüne yansımadı bile. Kan, yerde birikirken Ersin’in dudaklarından tuhaf bir düşünce döküldü: "İçindeki pisliği akıtırsam, belki sana dokunabilirim." Kanın akışıyla birlikte, zihnindeki çılgınlık da artıyordu. Gerilim dolu bu hikâye, okuru nefesini tutarak sayfaları çevirmeye zorluyor.