Hekimin Mesleki Özerkliği

Türk edebiyatında modernizmin sancılı doğumuna odaklanan bu çalışma, 1950'lerin ikinci yarısında şiir alanında yaşanan dönüşümün ardındaki dinamikleri mercek altına alıyor. İkinci Yeni hareketinin, şiiri toplumsal işlevinden bağımsızlaştırarak özgün bir dil yaratma çabasının, dönemin edebiyat çevrelerinde nasıl bir tepki seliyle karşılandığını irdeliyor. Edebiyat tarihimizin erken modernleşme dönemlerinden itibaren, şiirin özerkliğini reddeden bir anlayışın nasıl kök saldığını gösterirken, bu karşı çıkışın hangi stratejilerle pekiştirildiğini de ortaya koyuyor. Yazar, sanatın toplumdan bağımsız var olma iddiasının, özellikle Türk şiir geleneği içindeki yerini sorgulayarak, modernizmin estetik ve ideolojik sınırlarını tartışmaya açıyor.