Hazreti Yunus

Asur İmparatorluğu'nun görkemli başkenti Ninova, zenginlik ve refah içinde yüzerken halkı da bu bollukla şımarmıştı. İnsanlar zalimlikte sınır tanımaz olmuş, kalpleri katılaşmıştı. Yalnızca bir kişi, Yunus, bu gidişata dur demeye çalışıyordu. Allah'ın seçtiği peygamber, yıllardır Ninovalıları doğru yola çağırmış, onlara merhameti ve adaleti hatırlatmıştı. Ne var ki, şehirde hâlâ inananlar parmakla sayılacak kadar azdı. Yunus, umudunu yitirmek üzereydi. "Artık sabrım tükendi," diye düşünerek, Allah'ın izni olmadan Ninova'dan ayrılmaya karar verdi. Bir gemiye binip denize açıldı. Ancak yolculuk hiç de umduğu gibi gitmedi. Gemi, ansızın kopan korkunç bir fırtınaya yakalandı. Dalgalar azgınlaşmış, rüzgâr gemiyi savuruyordu. Mürettebat paniğe kapıldı: "Aramızda bir günahkâr olmalı," dediler. "Kura çekelim, kaybedeni denize atalım ki felaketten kurtulalım." Kader, Yunus'a işaret ediyordu.