Hazreti Ömer'ul-Faruk

Hz. Ömer’in halifeliği döneminde yaşanan bir kıtlık günü, Medine’nin yoksullarına yardım etmek için bir deve kesilmesini emreder. Görevli hizmetçi, hayvanın en lezzetli parçalarını ayırıp halife için özel bir yemek hazırlar. İftar sofrasında önüne gelen tabağı gören Ömer, nereden geldiğini sorar. Hizmetçinin "Dün dağıtılan devenin etinden" demesi üzerine yüzü asılır. Gözleri dolarak şöyle der: "Demek benim gibi bir halife, fakirlere kemikleri gönderip kendisi için en iyisini aldırıyor ha? Bir daha böyle bir şey yapma. Bu yemeği al, ihtiyaç sahibi bir aileye götür. Bana da her zamanki gibi kuru ekmekle zeytinyağı yeter." Hizmetçi, eti ve sofrayı bir yoksul evine ulaştırırken, Ömer ise alıştığı gibi sade bir iftarla yetinir. Adaleti, kendi yaşamından ödün vererek gösteren bir liderin hikâyesi.