Hazret-i dangalak

Aziz Nesin’in keskin kaleminden çıkan bu kısa ama sarsıcı roman, kendini herkesten üstün gören bir karakterin gülünç ve düşündürücü dünyasına dalıyor. Her şeyi bildiğini sanan, aslında hiçbir şey anlamayan bu adam, çevresindeki herkesi küçümserken, kendi saçmalıklarının farkına bile varmaz. Mizahın en acımasız hali olan taşlamayla örülü hikâye, insanın kendini beğenmişliğinin ne denli gülünç olabileceğini gözler önüne seriyor. Nesin, hicvin sınırlarını zorlayarak, okurunu hem güldürüyor hem de düşündürüyor. Karakterin iki kat abartılı kibri, toplumdaki benzer tipleri de ustaca eleştiriyor. Kısa ama etkili sayfalarında, insanın kendini kandırma huyunu alaycı bir dille didik didik eden bu eser, mizahın gücünü bir kez daha kanıtlıyor.