Hazan

Ayşe Kulin, yaşamının sonbaharına denk gelen bir dönemi anlatırken *Hazan* adını seçmiş. Bu sözcük, yalnızca mevsimlerin değişimini değil; hüzün, özlem ve geçmişe duyulan hasreti de çağrıştırıyor. Yazar, otobiyografik serüvenini noktalarken, anılarını paylaşırken duygusal derinlikle gülümseten anları dengeli bir biçimde harmanlamış. Hayatın döngüsüne inanan Kulin, kış günlerinde yazmaya başladığı bu kitabı, okurlarıyla yaz sıcağında buluşturuyor. Geçmişin izlerini sürerken, umudun ve yeniden yeşeren hayatın da mümkün olduğunu hatırlatıyor. Hem hüzünlü hem de aydınlık bir okuma vaat eden *Hazan*, yaşanmışlıkların samimiyetiyle kaleme alınmış.