Hayrat

Bazı bitişler, yeni bir yolun ilk adımı gibi gelir insana. Oysa ben, son dediğimde bile neyin başladığını tam olarak kestirememiştim. Aynı bedende, başka bir ruh taşıyordum artık. Dışarıdan bakınca değişen bir şey yoktu belki, ama içimdeki ses, alıştığım o tanıdık tınıdan çok uzaktı. Kimlikler silinip yeniden yazılırken, geçmişin gölgesi peşimi bırakmadı. Hangi parçamın gerçek, hangisinin kurgulanmış olduğunu ayırt etmek giderek zorlaştı. Hayat, bazen bir hayrat gibi, beklenmedik bir yerde filizleniveriyor işte.