Hayma Ana

Anadolu’nun kapılarını aralayan atlıların izinde, göç yollarının tozlu serüveni başlar. Uzaklardan kopup gelen Oğuz boyları, karşılarında dimdik yükselen Ala Dağ’ı görünce duraklar; bu sarp yamaçlar, Horasan’daki Aladağ’ı andırır onlara. Dağın eteklerinden süzülen mavi bir aynayı andıran göl, ötesinde ise Ahlat uzanır – yurt tutacakları toprak. Çağrı Bey’in oğlu Alparslan’ın ayak bastığı, Malazgirt’te şehit düşenlerin kucağına gömüldüğü bu şehir, Selçuklu’nun Anadolu’daki ilk adımıdır. Süleyman’ın atlıları, karlarla örtülü Süphan’ın yamaçlarından bakarlar uzaklara; ellerini uzatıp söylenirler: "Uzakta kalsa da anayurt, bu topraklar bizim olacak. Atlarımızın nal sesleri bu vadilerde yankılanacak, kuş uçmaz dağları biz aşacağız. Duru sulardan kana kana içecek, yeşil otlaklarda sürülerimizi yayacağız. Bebeklerimiz ağaç dallarına kurulan salıncaklarda sallanacak, gökteki turnalar sevdiklerimizden haber.