Hayatın Ucu

Celal’in *Hayatın Ucu*, daracık bir TOKİ dairesinde sıkışıp kalan iki insanın, beklenmedik bir beraberliğin ağırlığı altında ezilişini anlatıyor. Sedat, yaşlanan babasını yanına alır; gelinle kayınpeder arasındaki bu zoraki yakınlık, zamanla sessiz bir gerilime dönüşür. Ev, bir sığınak olmaktan çıkıp bilinmezliğin kapısını aralar. Baba, yabancı bir misafir gibi dolaşır odalarda; gelin ise onun varlığıyla baş etmeye çalışırken, kendini bir anda çözülmesi güç bir kördüğüme sürüklenmiş bulur. Her gün, alışkanlıkların ve umutsuzluğun gölgesinde geçer. Ta ki hayat, onları beklenmedik bir sona doğru sürükleyene dek... Sevilen birini kaybetmenin ardından gelen o garip boşluk gibi, bu ev de bir süre sonra içindeki her şeyi emen bir sessizliğe bürünür. Ne yapacağını bilemez hale gelen insanların hikâyesi, acımasız bir gerçeklikle buluşur.