Hayatın Ucu

Sevdiğini söylemekten yorulmadım, ama her seferinde yaralı döndüm bu itiraftan. Şimdi susuyorum; artık kelimeler değil, sessizlik anlatacak beni. Senin görmezden geldiğin bir gerçek var: Affetmediğin şey benim hatam değil, kendi içindeki boşluk. Vazgeçişin, beni bırakmandan değil, kendini kandırmaktan güç alıyor. İnansan da inanmasan da, zaman senin de yüzüne vuracak bu gerçeği. Seni yıpratan, benim yokluğum değil, yıllardır taşıdığın o sahte gururun ağırlığı olacak. Beni unutabileceğini mi sanıyorsun? Yaşadıklarımız, senin için göze aldıklarım, taşıdığım anlam... Hepsi bir meydan okuma gibi önünde duracak. Bu yolda yürürken sakın dönüp bakma, çünkü pişmanlık seni bekliyor. Hayat devam ediyor, ama seninle mi, sensiz mi – o karar senin. Kendine iyi bak.