Hayatın Anlamı - Toplu Eserleri 3

Arthur Schopenhauer, yaşamı bir tür ödenmemiş borç olarak görür: her gün, elimize tutuşturulan bakır paralar gibidir, son nefesimizle de bu hesabı kapatırız. Zaman, acımasız bir ustabaşı gibi peşimizde koşar, soluk aldırmadan çalıştırır bizi. Oysa bu telaşın ardında yatan gerçek, aslında boşluğun ta kendisidir. İnsan, rahatlık içinde yüzerken bile bir şeylerin eksikliğini duyar; kolay elde edilen mutluluk, çabuk tüketilir. Düşünün, her arzunun anında gerçekleştiği, zahmetsiz bir cennette yaşasak ne olurdu? Meyveler dallardan koparılmayı bekler, süt ve bal yerden fışkırırdı belki. Ama bu bolluk içinde bile insan, sıkıntıdan boğulur, ya intihara sürüklenir ya da birbirini yok etmeye başlardı. Çünkü varoluşun acısı, sadece yoklukta değil, aynı zamanda anlamdan yoksun bollukta da gizlidir. Schopenhauer, bu keskin bakışla hayatın trajedisini gözler önüne serer.