Hayatımın Rolü

Olivia’nın hayatı, annesinin ani bunalımıyla altüst olur. Oyunculuk kariyeri sona eren, borç batağında boğulan annesi hastaneye kaldırılınca, on iki yaşındaki kızın omuzlarına beklenmedik yükler biner. Artık küçük kardeşi Tim’i avutmak, evdeki sessizliği dağıtmak ve belirsiz bir geleceğe tutunmak onun görevidir. Yeni taşındıkları mahallede, her şey farklı görünür: sokaklar, insanlar, hatta kendi kimliği bile. Olivia, bir film senaryosu uydurarak gerçekle hayal arasındaki çizgiyi inceltir; bu oyun, hem kardeşini oyalamak hem de kendi korkularını bastırmak için bir sığınak olur. Ekonomik çöküşün gölgesinde büyüyen sorumluluklar, aile içindeki rollerin değişimi ve umudu yeniden yeşertmenin zorluğu, Carranza’nın naif ama derin anlatımıyla hayat buluyor. Her sayfada, "bu da benim başıma gelebilir" duygusunu hissettiren roman, yoksulluğun soğuk yüzüyle umudun sıcaklığı arasında gidip gelirken, okuru hem sarsıyor hem de düşündürüyor.