Hayatım

Lev Troçki, 1905 ve 1917 devrimlerinin merkezi Petrograd Sovyeti’nde liderlik ettiği günlerden Kızıl Ordu’nun kuruluşuna, Dışişleri Komiserliği’nden sürgüne uzanan çalkantılı bir yaşamı kaleme alıyor. İstanbul’da geçirdiği sürgün yıllarında yazdığı bu eser, salt bir anı kitabı olmanın ötesinde, geçmişin mücadeleleriyle geleceğin umutlarını birleştirme amacını taşıyor. Troçki’nin satırlarında, baskıya karşı isyan duygusu, toplumsal gerçekliği anlamlandırma tutkusu ve tarihin karmaşık süreçlerini kavrama çabası öne çıkıyor. Devrimlerin, karşı-devrimlerin, ilerleme ve gerilemelerin iç içe geçtiği bir dünyada, kişisel hikâye, kolektif bir mücadelenin parçası olarak şekilleniyor. Duygular, düşünceler ve eylemler, yazarın yaşamını belirleyen üç temel eksende buluşuyor: ezilenlerin yanında durma kararlılığı, akılcı bir bakış açısı ve değişimin dinamiklerini kavrama arzusu. Troçki’nin kendi sözleriyle aktardığı bu.