Hayat Oyunu

Aslıhan'ın hayatı, dışarıdan bakıldığında kusursuz bir tabloydu. İstanbul'un ışıl ışıl manzarasına karşı hayaller kurduğu şık evinde, kariyerindeki başarılarla gurur duyuyor, özgürlüğüne düşkünlüğünü her fırsatta vurguluyordu. Bağımlılık yaratacak hiçbir şeye izin vermez, kedisi bile olmadan yaşar, dostlarına "Hiçbir şey benim için vazgeçilmez olmasın" derdi. Felsefe kitapları, spor, az ama öz arkadaşları ve seyahatleri... Tüm bunlar, onun göz alıcı yaşamının yalnızca görünen yüzüydü. Ancak perde aralandığında, çocukluğunun yaraları, aşkın acımasızlığı ve ölümün soğuk nefesiyle yüzleşmek zorunda kalacaktı. Bir ilkbahar sabahı, Aslıhan için hayatın gerçekleriyle hesaplaşma vakti gelmişti. "Korkuların inandıklarınla yarışırsa, oyunu kaybedersin" diyen yazar, iskambil kâğıtlarından örülü kulesi gibi yıkılıp yeniden kurduğu yaşamını, çıplak bir samimiyetle anlatıyor. Hem dokunaklı hem de sürükleyici bir.