Hayat Koleksiyoncusu

Serkan Boyacıoğlu'nun kaleminden dökülen *Hayat Koleksiyoncusu*, okuru adeta bir karakterler korosunun ortasına bırakıyor. Eduardo Galeano'nun bilge gölgesi, Camus'nun gençlik ateşi, Orhan Pamuk'un derinlikli anlatısı ve pazarcının günlük hayhuyu; hepsi bu kısa ama yoğun sayfalarda bir araya geliyor. Roman, "Keşke binlerce hayatım olsaydı" diye fisıldayan bir yürekle açılıyor ve bu özlem, her satırda okurun da içine sızıyor. Aşkın acımasız kuyularında boğulmamak için mücadele eden başkarakter, kelimelerle örülü bir gökyüzü yolculuğuna çıkıyor. Üst kurmaca ve pastiş gibi tekniklerin ustaca kullanıldığı bu metin, Elvis Presley'in oğluyla –ya da öyle olduğuna inanan bir ruhla– yapılan yolculuğu anımsatıyor. Boyacıoğlu'nun daha önce *Elleme, Baba Yorgun!* ile sunduğu zenginlik, burada da kendini gösteriyor. Hayatın anlamlarını ters yüz eden, sorgulatan ve bir koleksiyon gibi biriktiren bu roman, 96 sayfada büyük bir evreni kucaklıyor.