Hayat Kendini Tamamlar

Aşkın peşinde geçen yılların ardından, insanın yüreğinde biriken sorular var: Gerçek olanı nasıl ayırt ederiz? Onu bulduğumuzda hissettiklerimiz, doyumsuz bir özlem midir yoksa huzur veren bir sığınak mı? Yalnızlığın sisli yollarında kaybolmuşken, hayat birdenbire yazıya tutunmayı fısıldar. Geçmişin acıları, artık zincirlerini gevşetmeye başlamışken, kalp yeniden çarpmaya başlar. Ama kimin için? Ne için? Ömür boyu arayıp da bulamayanlar, sonunda umudu tüketmişken, gerçek aşk bir gün kapıyı çalacak mı? "Sen benim eksik parçamsın, beni olduğu gibi kabul edensin." Bu sözler, yıllardır arananın peşinde koşmaktan yorgun düşen birinin iç sesi. "Artık aramaktan vazgeçtim. Ya sen beni, sanki kader eliyle yerleştirilmiş gibi bul ya da ben seni, ansızın karşıma çıkmış gibi tanıyayım. Neredesin, ne yapıyorsun? Beni görsen, 'Bu benim diğer yarım' der misin? Yoksa sessizce geçip gider misin yanımdan?" Bekleyişin sonu.