Hayat Defteri & Müftü Efendi’nin Hayatı ve Hatıraları

Babamın hayatını anlatan bu sayfalar, bir türküdeki o bilindik sözlerle başlamıyor belki; ama onun da yüreği aynı fedakârlıkla doluydu. Müftü İsmail Cömert’in hatıralarını kaleme almasını ben istedim, ilk okuyan da ben oldum. Henüz hayattayken okumaya başladım bu satırları. İki kardeş olarak büyüdük Ayşenur’la, sonra Canan, Berat ve Betül de katıldı ailenin neşesine. Annem Havva Hanım’ın gölgesi hep üzerimizdeydi; yoklukları, sıkıntıları ilk onun sırtında hissettik. Babam, bizi el açtırmadan büyüttü, ama asıl yük annemin omuzlarındaydı. Bu kitap, bizim evin sessiz destanıdır aslında. Gizli kahramanı ise annemdir. Tam dinlenme vakti geldiğinde, o amansız hastalık onu bizden aldı. Babamın, bizim ve tüm kardeşlerin yüreğinde açtığı yarayı kelimelerle anlatmak mümkün değil. Onların kuşağı, bugünün ödüllere doymayan nesillerinden farklıydı; ışığa koşan pervaneler gibi, karşılık beklemeden yaşadılar. Bu.