Hayaletlere Duyulan Sevgi

Christian Bobin, doğup büyüdüğü kentin derinlerine inerken, aidiyetin ve geçmişin izlerini şiirsel bir dille örer. Sokaklar, evler, caddeler; her biri bir sonbahar yaprağının narin damarlarında ya da kar tanesinin geçici güzelliğinde hayat bulur. Bobin için şehir, zamanın ağır yükünü taşıyan bir gemidir; uykularında bile sallantısını hissettiği, kök salmış bir varoluşun yansıması. Tarih, tıpkı kazığa bağlanmış bir kuş misali, bir süreliğine konaklar bu topraklarda. Bilgi ise uzak yıldızların ışığı gibi, iz bırakmadan ruhun içinden süzülür gider. Yazar, kaybolan anların peşinde, hafızanın sisli koridorlarında dolaşırken, hüzünle karışık bir sevginin izini sürüyor.