Hayal İzi

Kaldırımlarda yankılanan adımlar, kimi zaman tutuşmaya hazır bir ateşin kıvılcımı gibi hızlı ve kararlı, kimi zaman da yenilmiş bir ruhun ağırlığıyla sürüklenerek geçer. Ben ise ne alev oldum ne de teslimiyetin gölgesine sığındım. Sessizliği seçtim; taş kadar katı, söz kadar keskin. Her adımımda yeri, her bakışımda dünyayı kendime hatırlattım. Hayatın adaletsizliğine gözyaşı dökmek yerine, yumruğumu masaya vurarak hakkımı aradım. Başarı, tesadüf değil, inatla örülmüş bir yolculuktu benim için. İstikrarı yakaladım, zaferi tattım. Hayata karşı değil, onunla birlikte yürüdüm – ama asla diz çökmeden.