Hay Bin Yakzan

12. yüzyılda Endülüs’ün düşünce dünyasında doğan *Hay bin Yakzan*, felsefi derinliğiyle edebiyat tarihine adını yazdırdı. İbn Tufeyl’in kaleminden çıkan bu eser, yalnızca İslam coğrafyasının değil, Batı düşüncesinin de kapılarını aralayan bir köprü oldu. Tek başına bir adada büyüyen Hay’ın hikâyesi, insanın varoluşunu, bilgiyi ve evreni sorgulayışının benzersiz bir örneği olarak öne çıktı. Robinson Crusoe’dan çok önce yazılmış bu ilk "yalnızlık destanı", Defoe’dan Spinoza’ya kadar pek çok ismi etkisi altına aldı. Doğu’da uzun süre sessizlikle karşılanan eser, Osmanlı’da da gölgede kaldı. Oysa Batı’da defalarca çevrilip yorumlanırken, Türkçeye ilk kez 1923’te adım attı; kitaplaşması ise 1985’i buldu. Bu yeni baskıda, M. Şerefeddin Yaltkaya’nın çevirisiyle birlikte, alegorik öykü geleneğinin izleri ve felsefi arka planı da okurla buluşuyor. İbn Tufeyl’in ustaca dokuduğu bu metin, insanın kendi kendine.