Havva / Vüs'at O. Bener

Havva’nın saçları öyle sert ve karışıktır ki, annesi iki kez usturayla kazımıştı uzasın diye, ama nafile. Kısa, keçeleşmiş teller yüzünden hep diken diken durur. Burnu da bir o kadar tuhaftır; yassı, biçimsiz, adeta ders kitabındaki maymun resmini andırır. Anlatıcı, bu kız kardeşini hiç mi hiç sevmez. Onu pis, hırsız, çekilmez bulur. Aralarındaki soğukluk, küçük ayrıntılarda bile kendini belli eder: bir dokunuş, bir bakış, bir söz... Vüs’at O. Bener’in bu kısa ama etkileyici romanı, aile içindeki yabancılaşmayı, sevgisizliği ve çocukluk anılarının acımasız netliğini gözler önüne seriyor.