Havalimanı

Yazmak, bazen bir sığınak gibi geliyor insana. Gecenin sessizliğinde tuşlara dokunurken, güneşin ilk ışıklarıyla birlikte düşüncelerin kâğıda dökülmesi... Pervin Nuraliyeva da bu satırlarda, yazmanın ona nasıl bir kurtuluş yolu olduğunu anlatıyor. Etrafında kimsenin okumadığını bilse de, herkesin yazdığı bir dünyada, o yine de kendi hikâyesini kâğıda geçiriyor. Belki de bu, gerçeklerden biraz olsun uzaklaşmanın bir yolu sadece. Peki neden yazıyor? Cevabı basit: Yazmak, onu oyalıyor. Hem de öyle bir oyalıyor ki, öfkesini, hayal kırıklıklarını, umutlarını klavyenin tuşlarına aktardığında, içindeki fırtınalar diniveriyor. Bu kitapta, yazmanın bir yazar için ne ifade ettiğini, yalnızlığın ve yaratmanın nasıl iç içe geçtiğini göreceksiniz. Sözcüklerin ardında saklı kalanları, kendi kelimeleriyle keşfetmeye hazır mısınız?