Havalandırma

Kim olduğumuzu, neyin parçası olduğumuzu sorarken durup düşünüyor muyuz? Şehirler akıp gider, güneş dönüp dururken biz, geçmişin gölgesinde kaybolan zamanın izini süreriz belki de. Düşüncelerimiz bulanıklaşır, sözcükler dağılır dilimizde; kuşku, solgun bir nefes gibi içimize çöker. Eskir kayıklar, incelir ipler, bulanır sular... "Yıkıldık işte" deriz bir an, zaman bizi dışarı atar gibi. Oysa arka bahçede açan güller vardır; görmesek de, bilmesek de varlıklarını sürdürürler. Bu dizeler, kaybolanla kalanın, unutulanla hatırlananın arasında bir soluk aldırıyor.