Havada Kar Sesi Var

Gül-i Rânâ, adeta bir destanın kahramanı gibi; sevginin, fedakârlığın ve umudun simgesi olarak karşımıza çıkıyor. O, bekleyişin sessiz kahramanı; cepheden gelecek haberi gözleriyle okuyan gelin, vatan uğruna toprağa düşenin ardından gözyaşı döken anne, sevdiğinin adını nakış nakış yüreğine işleyen genç kız. Gül-i Rânâ, bir kadının taşıdığı tüm rollerin özü: Ana, eş, bacı, sevgili... Aynı zamanda hayallerin ötesinde bir düş ülkesinin sultanı, gönüllerde yeşeren umut tohumu. Bu roman, belki de uğruna can verilen bir ideali, özlemle beklenen bir geleceği anlatıyor. Gül-i Rânâ, sadece bir isim değil; sabrın, vefanın ve yürek yangınlarının adı. Kimi zaman bir masal kahramanı gibi uzaklarda, kimi zaman da yanı başımızda, hayatın ta kendisi olarak beliriyor. Onun hikâyesi, geçmişin izlerini bugüne taşıyan, yürekleri titreten bir yolculuk vaat ediyor.