Hava Taarruzuna Karşı Türkiye'de Pasif Korunma (1935-1945)

İkinci Dünya Savaşı öncesinde, savaşların doğası köklü bir değişime uğradı. Artık cepheler yalnızca askerlerin değil, sivil halkın da yaşam alanlarını tehdit ediyordu. Zehirli gazların Birinci Dünya Savaşı’nda bıraktığı dehşet, uçakların savaş silahı olarak kullanılmasıyla daha da büyüdü. Şehirlerin, evlerin, savunmasız insanların hedef alınabileceği korkusu, ulusları harekete geçirdi. Avrupa’dan başlayarak dünyada yayılan bu endişe, Türkiye’yi de etkisi altına aldı. Halkın hava saldırılarına karşı nasıl korunacağı sorusu, 1930’lu yıllarda acil bir gündem maddesi haline geldi. Askeri savunma dışında, sivilleri korumak için geliştirilen pasif önlemler, toplumun her kesimini ilgilendiriyordu. Karartmalar, sığınaklar, ilk yardım eğitimleri ve halkın bilinçlendirilmesi gibi adımlar, savaşın yıkıcı etkilerini en aza indirmeyi amaçlıyordu. Türkiye, bu süreçte kendi savunma stratejilerini oluştururken,.