Hatırlamak & Günlük Yaşamdan Dipnotlar

Toplumun belleğinde derin yaralar açan geçmişler, zamanla görünmez olsa da izlerini her an hissettirir. Meydanlarda, bayram coşkusunda, günlük sohbetlerde ya da kalabalıkların içinde bir anda beliriveren bu travmalar, bireysel olmaktan çok ötedir; kolektif bir yük olarak omuzlarımızda taşınır. Peki, bu ağır mirasla yüzleşmek, anlamak ve belki de onarmak mümkün mü? Sinema, bu soruya bir yanıt arayan güçlü bir araç olabilir mi? Sevcan Sönmez’in çalışması, toplumsal travmaların perdeye yansımasını mercek altına alıyor. Kuramsal çerçeveden beslenerek, son dönem Türk sinemasındaki örnekleri tek tek ele alıyor. Filmlerin, travmayı anlatma biçimleri, izleyiciyi nasıl etkilediği ve bu sürecin toplumsal iyileşmeye katkısı olup olmadığı sorgulanıyor. Acıların, korkuların ve unutulmaya çalışılanın sinemada nasıl temsil edildiği, aynı zamanda bu temsillerin sınırları ve imkânları üzerine düşünmeye davet ediyor. Belki.