Hatırladığım Bazı Sabahlar

Gözlerini pencerenin ardındaki manzaradan alamazken, kırmızı bir trenin vagonları sanki zamanla dans ediyor. Her sallantıda, şarap kadehleri birbirine çarparak geçmişin izlerini taşıyan anılar canlanıyor. Yolculuk, sadece raylar üzerinde ilerlemekle kalmıyor; belleğin derinliklerinde kaybolup giden sabahlara, unutulmaya yüz tutmuş yüzlere doğru bir yolculuk bu. Her durakta biraz daha hafifleyen yürek, biraz daha ağırlaşan hikâyelerle dolup taşıyor. Trenin ritmiyle sarsılan cümleler, sessizliğin içinde fısıldanan sırlara dönüşüyor. Ne bir başlangıç var ne de bir son; sadece akan zamanın içinde savrulan anlar, birbirine karışan sesler ve hiç bitmeyen bir bekleyiş.